home
ambassadeurs/gastsprekers/BN’ers
 Ambassadeurs
 Gastsprekers
 Bekende Nederlanders
  MainStreet
  Lindo Duvall
  Maurine Kroon
  Glenn Eilbracht
  Foppe de Haan
  Evert ten Napel
  Bas Nijhuis
  Roue Verveer
  Hans van Breukelen
  Hans Kraay jr
  Jeanne Diele
  Heleen de Mooij-Lubbers
  Tamara Straatman
  Henk Pieterse
 Zelf supporten
 
Tamara Straatman
 
 

Mijn naam is Tamara Straatman, 33 jaar en werkzaam als Quality of Life Coach. Afgelopen jaar (voorjaar 2016) was ik het boegbeeld van de anti-pest campagne van minister Asscher. Ik vertelde bij Omroep Brabant en RTL NIEUWS wat mij destijds overkomen was…

Ik heb jarenlang gewerkt in een vishandel waarin de sfeer nooit echt aangenaam was. Niemand had iets voor elkaar over en het was vooral erg veel haat en nijd onder mekaar. Ik begreep daar niets van en stelde ook regelmatig vragen hierover. Mijn omgeving schetste dat dit gedrag normaal was, overal waar ik zou gaan werken zou ik dit tegenkomen. Dus ik zette mijn schouders eronder en bleef daar werken ondanks de allesbehalve fijne sfeer onder mekaar.

Na een aantal jaren werd de situatie explosiever. Ik werd de pispaal van het bedrijf. Want ik week af van de rest en dat verschil werd steeds duidelijker. Er was veel jaloezie en afgunst richting mij. Want ik werkte hard aan mezelf, mijn persoonlijke ontwikkeling en aan mijn eigen bedrijf. Alles werd belachelijk gemaakt wat met mij te maken had. Rechtstreeks in mijn gezicht, ten overstaande van andere collega’s of zelfs waar klanten bij stonden. Ik werd zwart gemaakt door de ‘hoofdpester en zijn metgezel’, waardoor andere collega’s ook mee gingen pesten.

Een aantal doorzagen wat er gebeurde, maar hebben nooit echt durven opkomen voor mij. Waarschijnlijk uit angst voor hun eigen veiligheid. Ik stond er letterlijk alleen voor. Ik voelde mezelf sterk en zwak tegelijkertijd. Ik zag de pesters als een grote leerschool, want zij hadden emotioneel invloed op mij en ik stond dat (onbewust) toe. Hoe meer ik in mijn kracht kwam te staan, hoe erger de pesters werden. Zelfs tot aan bedreigen, chanteren en mij letterlijk doodwensen.

Ohh wat heb ik mij soms vernederd en alleen gevoeld. Ik zocht de schuld van hun gedrag bij mijzelf. Wat deed ik verkeerd? Waarom deden zij zo ontzettend gemeen tegen mij? Waarom hielp niemand mij? Ook al bleef ik nog zo aardig en vriendelijk, ik kon nooit iets goed doen bij ze. Ook toen ik de bal ging terug kaatsen, werd mij dat niet in dank afgenomen. Ik werd als bitch bestempeld. Maar het heeft wel zijn vruchten afgeworpen destijds. Ze voelden zichzelf nu in de kijker gespeeld.

Ook mezelf kwetsbaar opstellen heeft de situatie goed gedaan. Net zoals het besef dat ik niet verantwoordelijk ben voor hun pestgedrag, maar dat zijzelf daar (onbewust) voor kiezen. Dus ik geef ze een daarmee een stuk verantwoordelijkheid terug en ‘verplicht’ ze daarmee naar hun eigen aandeel te kijken en wat de emotionele gevolgen/ oorzaken hiervan zijn. Best confronterend kan dat zijn, maar dat maakt mij niets uit. Want uiteindelijk leren we allemaal van elkaar. En ook de pesters zijn net zo goed slachtoffers als degene die gepest wordt.

Want denk je dat iemand met een goed zelfbeeld het nodig heeft om iemand anders die afwijkt van hem/ haarzelf, continu naar beneden te halen om zichzelf goed te voelen? Nee, dat heeft zo’n iemand niet nodig. Of denk je dat degene die gepest wordt zich überhaupt naar beneden gehaald voelt, als diegene een sterk en evenwichtig zelfbeeld zou hebben? Nee, ook niet. Want het zegt alles over de pester en niet over degene die gepest wordt. Dus zodra 1 van de 2 uit deze vicieuze cirkel stapt, wordt dit patroon voorgoed doorbroken.

Zeg jij net als mij ook NEE tegen pesten? Ik ben genomineerd voor een VIVA 400 award dankzij mijn deelname aan de anti-pest campagne van minister Asscher. Breng voor 4 november je stem uit als jij net als ons NEE zegt tegen pesten, zodat wij hopelijk deze award mogen winnen en opnieuw aandacht kunnen vragen voor anti-pesten. Stemmen doe je hier!

www.viva.nl/viva400/wereldverbeteraars

 
Tamara Straatman