home
ambassadeurs/gastsprekers/BN’ers
 Ambassadeurs
 Gastsprekers
 Bekende Nederlanders
  MainStreet
  Lindo Duvall
  Maurine Kroon
  Glenn Eilbracht
  Foppe de Haan
  Evert ten Napel
  Bas Nijhuis
  Roue Verveer
  Hans van Breukelen
  Hans Kraay jr
  Jeanne Diele
  Heleen de Mooij-Lubbers
  Tamara Straatman
  Henk Pieterse
 Zelf supporten
 
Maurine Kroon
 
 

Ik ben Maurine Kroon. Lange tijd heb ik aan topsport gedaan (schaatsen en skeeleren) en tegenwoordig ben ik coach van een aantal Nederlandse topskeeleraars. Ook heb ik een baan als orthopedagoog. Ik werk vooral met kinderen en volwassenen met een beperking of een stoornis. Mijn verhaal is niet heel schokkend of bijzonder maar ik hoop er iets mee los te maken zodat dit thema meer aandacht krijgt en er beter mee omgegaan kan worden.

In mijn jeugd ben ik wel eens gepest. Op de basisschool kwam ik in een klas waar je al snel buiten de boot viel als je anders was. Doordat ik uit Colombia kom, er niet Nederlands uitzie, makkelijk kon leren en als enige meisje in de klas sportief was, viel ik op. Schelden, uitlachen, niet mee mogen doen; het kwam allemaal voor. Gelukkig waren er buiten school veel plekken waar ik me fijn voelde en leuke vriendschappen had. Dit heeft mij geholpen om niet teveel last te hebben van de ervaringen op school. Uiteindelijk heeft het me vooral sterker gemaakt, wat in mijn sportcarriere goed van pas kwam. Ik was niet asociaal genoeg om alles en iedereen weg te cijferen om de absolute top te bereiken maar mentale weerbaarheid had ik en de psychologische spelletjes met tegenstanders vond ik alleen maar mooi.

Ook op andere manieren kwam ik al vroeg in aanraking met pesten. Mijn broer heeft een verstandelijke beperking en autisme. Hij is anders dan anderen en hierdoor een makkelijk doelwit voor pesterijen. Als zijn kleine zusje volgde ik hem overal vanaf het moment dat ik kon kruipen en ook later waren we vaak samen. Van jongs af aan kwam ik voor hem op. Als iedereen kon begrijpen waarom hij zo is, kon hij er ook gewoon bij horen, dacht ik. Helaas werkte het niet altijd zo. In mijn huidige werk als orthopedagoog kom ik veel mensen met een beperking tegen die pestervaringen hebben. Het raakt mij nog steeds, hoe hard en stelselmatig we anderen kunnen buitensluiten die niet zijn zoals de meesten van ons.

Pesten, in welke mate en vorm dan ook, blijft je altijd bij. Als gepeste, als pester maar ook als toeschouwer en hoe dan ook, velen van ons voelen er op zijn minst schaamte bij achteraf. Laten we onze verhalen en gevoelens over het pesten delen met elkaar en met anderen! Dat is niet makkelijk maar wel belangrijk om de schaamte en het taboe rondom dit onderwerp te doorbreken. We kunnen het verleden niet veranderen maar met zijn allen wel een positieve invloed hebben op de toekomst.

Ik ben Maurine Kroon. Lange tijd heb ik aan topsport gedaan (schaatsen en skeeleren) en tegenwoordig ben ik coach van een aantal Nederlandse topskeeleraars. Ook heb ik een baan als orthopedagoog. Ik werk vooral met kinderen en volwassenen met een beperking of een stoornis. Mijn verhaal is niet heel schokkend of bijzonder maar ik hoop er iets mee los te maken zodat dit thema meer aandacht krijgt en er beter mee omgegaan kan worden.

In mijn jeugd ben ik wel eens gepest. Op de basisschool kwam ik in een klas waar je al snel buiten de boot viel als je anders was. Doordat ik uit Colombia kom, er niet Nederlands uitzie, makkelijk kon leren en als enige meisje in de klas sportief was, viel ik op. Schelden, uitlachen, niet mee mogen doen; het kwam allemaal voor. Gelukkig waren er buiten school veel plekken waar ik me fijn voelde en leuke vriendschappen had. Dit heeft mij geholpen om niet teveel last te hebben van de ervaringen op school. Uiteindelijk heeft het me vooral sterker gemaakt, wat in mijn sportcarriere goed van pas kwam. Ik was niet asociaal genoeg om alles en iedereen weg te cijferen om de absolute top te bereiken maar mentale weerbaarheid had ik en de psychologische spelletjes met tegenstanders vond ik alleen maar mooi.

Ook op andere manieren kwam ik al vroeg in aanraking met pesten. Mijn broer heeft een verstandelijke beperking en autisme. Hij is anders dan anderen en hierdoor een makkelijk doelwit voor pesterijen. Als zijn kleine zusje volgde ik hem overal vanaf het moment dat ik kon kruipen en ook later waren we vaak samen. Van jongs af aan kwam ik voor hem op. Als iedereen kon begrijpen waarom hij zo is, kon hij er ook gewoon bij horen, dacht ik. Helaas werkte het niet altijd zo. In mijn huidige werk als orthopedagoog kom ik veel mensen met een beperking tegen die pestervaringen hebben. Het raakt mij nog steeds, hoe hard en stelselmatig we anderen kunnen buitensluiten die niet zijn zoals de meesten van ons.

Pesten, in welke mate en vorm dan ook, blijft je altijd bij. Als gepeste, als pester maar ook als toeschouwer en hoe dan ook, velen van ons voelen er op zijn minst schaamte bij achteraf. Laten we onze verhalen en gevoelens over het pesten delen met elkaar en met anderen! Dat is niet makkelijk maar wel belangrijk om de schaamte en het taboe rondom dit onderwerp te doorbreken. We kunnen het verleden niet veranderen maar met zijn allen wel een positieve invloed hebben op de toekomst.

 
Maurine Kroon