home
informatie
 De rechten van het kind
 Kinderen tot 12 jaar
 Jongeren van 12-18
 Mensen met een licht verstandelijke beperking
 Pesten op de werkplek
 Dossier pesten
 Dossier medisch
 De gevolgen van pesten
 Aandacht voor pesten op scholen
 The biggest wake-up call ever
 Mijn verhaal
  Verhaal anoniem mei 2017
  verhaal van een moeder (nov.2016)
  Bob Thijs (66)
  Anoniem juli 2016
  Verhaal van Irene
  Verhaal van Lotte
  verhaal van anoniem februari2015
  Het verhaal van Ben (47)
  Verhaal van Mr.X
  De angst (pieter oktober 2014)
  verhaal van Dali (37)
  verhaal van de ouders van Nina augustus 2014
  verhaal Justien april 2014
  verhaal Nout april 2014
  Verhaal Ozkan februari 2014
  verhaal anoniem augustus 2013
  Verhaal van Anita (juli 2013)
  De Eenling (Amanda, 24)
  Verhaal Anoniem juni 2013
  Verhaal Sheila (14)
  Verhaal Anoniem april 2013
  Persoonlijk verhaal februari 2013
  Verhaal Stephanie (30)
  Verhaal Carina (39)
  Verhaal Anoniem (32)
  Verhaal Bob (45)
  Verhaal Floris januari 2013
  Het verhaal van Debby
  Verhalen 2013 en 2014
  Verhalen 2011 en 2012
 Mijn gedicht
 Mijn muziek,video
 

Verhaal van Carina (39)

Hallo

Vroeger, als klein meisje, werd ik bijna dagelijks gepest. Het begon op de lagere school. Waarom?? Ik heb geen idee. Ik was niet de dikste, en ik denk dat dat de reden is geweest dat ze mij moesten hebben. Ook droeg ik een brilletje, waar ik zelf een bloed hekel had. Er was een jongen uit mijn klas die me continu peste. Hij schold me uit als skeletor en deed nog meer nare dingen. Het ging door tot na de lagere school. Ik hoopte dat ik van hem af was toen ik naar de MAVO ging. Dat was gelukkig ook zo, maar daar waren een paar andere jongens die het stokje van hem overnamen. ook weer uitschelden voor skeletor. Met gym bleef ik altijd als laatste over en mocht ik kinderen uitkiezen dan werd er voor me gekozen, want als ik het niet goed deed, dan werden ze kwaad op me. Ook mocht ik nooit meedoen met spelletjes. Ik werd genegeerd. Ik had wel een paar jaar een goede vriendin, waar ik veel mee opschoot, maar toen er luizen op school geconstateerd werd, mocht ze geen contact meer met me hebben, omdat haar moeder dacht dat het bij ons vandaan kwam. We spraken elkaar toch nog stiekem, maar de grootste lol was er af. Op de middelbare school heb ik weinig vrienden gehad. In de eerste klas ging ik met hakken over de sloot over naar de 2e klas. De docenten vonden het zielig als ik bleef zitten, dus lieten ze me doorgaan. In de tweede klas bleef ik zitten. Dit was mede doordat ik genegeerd werd en omdat ik een leraar had waar ik het niet mee kon vinden. Toen kwam ik in een klas terecht waar ik wel goed mijn draai kon vinden. Ik heb toen de MAVO verder goed doorlopen. Onderweg naar huis fietsend kwam ik regelmatig nog de jongen tegen die mij op de lagere school pestte. Ook daar probeerde hij me altijd te pesten. Op een gegeven moment heeft hij een schop gegeven tegen mijn fiets, waardoor ik op de grond terecht kwam. Ik werd op dat moment zo kwaad, dat ik snel naar huis gefietst ben en mijn broers verteld heb wat hij gedaan heeft. Mijn broers hebben hem toen opgewacht en hem ook lopen treiteren. Daarna was het pesten voorbij. In de lagere schooljaren wilde hij ook heel graag in mijn poeziealbum schrijven. In eerste instantie wilde ik dat niet, maar heb hem toen toch erin laten schrijven. Hij bleef maar door zeuren dat hij erin wilde schrijven. Het duurde daarna een hele tijd voordat ik het album weer terug kreeg. Toen ik hem eindelijk terug kreeg had hij hem helemaal kapot gemaakt. Kaarten van dierbaren eruit gescheurd, waardoor de teksten van andere dierbaren niet meer leesbaar waren. Door teksten krassen en ik weet niet meer wat ... Ik was er helemaal kapot van.

Jaren later, ik geloof dat ik toen een jaar of 20 was, vertelde mijn jongste broer dat hij gehoord had dat die beruchte gast een hartaanval gekregen had. Ik vroeg daarop meteen aan hem hoe hij eraan toe was. Nou ja, hij had het wel overleefd vertelde mijn broer. Mijn reactie was: Was hij er maar in gebleven. Nou dat vond mijn broer wel heel erg hard. Maar ik vond dat niet. Per slot van rekening heeft deze gast mijn hele jeugd verknald.

Soms denk ik er wel eens aan om hem daarop aan te spreken via facebook, maar aan de andere kant denk ik ... ik wil geen oude koeien uit de sloot halen. Het is gebeurd. Ik leid nu een gelukkig leven. Ben getrouwd, heb 2 fantastische meiden en ik hoop echt nooit, maar dan ook nooit, dat zij zo gepest worden als dat mij toegedaan is.

Op bovenstaand verhaal berust copyright. Copyright is een auteursrecht en biedt de schrijver/schrijfster wettelijke bescherming. Dit houdt in dat bovenstaand verhaal niet door derden gebruikt mag worden, zonder toestemming van de Stichting Aandacht voor Pesten. (januari 2013)